Die Vagantenbeichte

Estuans intrinsecus   ira vehementi
in amaritudine   loquor mee menti.
factus de materia   levis elementi
folio sum similis,   de quo ludunt venti.

Cum sit enim proprium   viro sapienti,
supra petram ponere   sedem fudamenti,
stultus ego comparor   fluvio labenti,
sub eodem aere   numquam permanenti.

Feror ego veluti   sine nauta navis,
ut per vias aeris   vaga fertur avis;
non me tenent vincula,   non me tenet clavis,
quero mei similes   et adiungor pravis.

Michi cordis gravitas   res videtur gravis,
iocus est amabilis   dulciorque favis.
quicquid Venus imperat,   labor est suavis,
que numquam in cordibus   habitat ignavis.

Via lata gradior   more iuventutis,
implico me vitiis   immemor virtutis,
voluptatis avidus   magis quam salutis,
mortuus in anima   curam gero cutis.

Presul discretissime,   veniam te precor,
morte bona morior,   dulci nece necor,
meum pectus sauciat   puellarum decor,
et quas tactu nequeo,   saltem corde mechor.

Res est arduissima   vincere naturam,
in aspectu virginis   mentem esse puram;
iuvenes non possumus   legem sequi duram
leviumque corporum   non habere curam.

Quis in igne positus   igne non uratur?
quis Papie demorans   castus habeatur,
ubi Venus digito   iuvenes venatur,
oculis illaqueat,   facie predatur?

Si ponas Hippolytum   hodie Papie,
non erit Hyppolytus   in sequenti die.
Veneris in thalamos   ducunt omnes vie,
non est in tot turribus   turris Alethie.

Secundo redarguor   etiam de ludo,
sed cum ludus corpore   me dimittit nudo,
frigidus exterius,   mentis estu sudo;
tunc versus et carmina   meliora cudo.

Tertio capitulo   memoro tabernam:
illam nullo tempore   sprevi neque spernam,
donec sanctos angelos   venientes cernam,
cantantes pro mortuis:  "Requiem eternam."

Meum est propositum   in taberna mori,
ut sint vina proxima   morientis ori;
tunc cantabunt letius   angelorum chori:
"Sit Deus propitius   huic potatori."

Poculis accenditur   animi lucerna,
cor imbutum nectare   volt ad superna.
michi sapit dulcius   vinum de taberna,
quam quod aqua miscuit   presulis pincerna.

Loca vitant publica   quidam poetarum
et secretas eligunt   sedes latebrarum,
student, instant, vigilant   nec laborant parum,
et vix tandem reddere   possunt opus clarum.

Ieiunant et abstinent   poetarum chori,
vitant rixas publicas   et tumultus fori,
et ut opus faciant,   quod non possit mori,
moriuntur studio   subditi labori.

Unicuique proprium   dat Natura munus:
ego numquam potui   scribere ieiunus,
me ieiunum vincere   posset puer unus.
sitim et ieiunium   odi tamquam funus.

Unicuique proprium   dat Natura donum:
ego versus faciens   bibo vinum bonum,
et quod habent purius   dolia cauponum;
vinum tale generat   copiam sermonum.

Tales versus facio,   quale vinum bibo,
nichil possum facere   nisi sumpto cibo;
nichil valent penitus   que ieiunus scribo,
Nasonem post calices   carmine preibo.

Michi nunquam spiritus   poetrie datur,
nisi prius fuerit   venter bene satur;
dum in arce cerebri   Bacchus dominatur,
in me Phebus irruit   et miranda fatur.

Ecce mee proditor   pravitatis fui,
de qua me redarguunt   servientes tui.
sed eorum nullus est   accusator sui,
quamvis velint ludere   seculoque frui.

Iam nunc in presentia   presulus beati
secundum dominici   regulam madati
mittat in me lapidem   neque parcat vati,
cuius non est animus   conscius peccati.

Sum locutus contra me,   quicquid de me novi,
et virus evomui,   quod tam diu fovi.
vita vetus displicet,   mores placent novi;
homo videt faciem,   sed cor patet Iovi.

Iam virtutes diligo,   vitiis irascor,
renovatus animo   spiritu renascor;
quasi modo genitus   novo lacte pascor,
ne sit meum amplius   vanitatis vas cor.

Electe Colonie,   parce penitenti,
fac misericordiam   veniam petenti,
et da penitentiam   culpam confitenti;
feram, quicquid iusseris,   animo libenti.

Parcit enim subditis   leo, rex ferarum,
et est erga subditos   immemor irarum;
et vos idem facite,   principes terrarum:
quod caret dulcedine,   nimis est amarum.

Aus dem Mittelalter (13. Jahrhundert)
CARMINA BURANA